donderdag 1 december 2016

Er is een leven zonder Facebook...

Het heeft even geduurd maar twee weken geleden heb ik dan toch een keuze gemaakt. Aan het einde van dit jaar ga ik definitief stoppen met Facebook. In eerdere blogberichten - waaronder 'Is er een leven zonder Facebook...' - schreef ik al eens over mijn twijfels. Er zijn een aantal redenen waarom ik besloten heb dit te doen aan het einde van 2016.

De belangrijkste reden is dat ik steeds meer moeite heb met het bedrijf op zich. Facebook gebruikt en verkoopt je gegevens, faciliteert allerlei dubieuze organisaties en doet een grote inbreuk op je privacy. Het gaat soms zo ver dat er via je mobiele telefoon gesprekken worden afgeluisterd in je huiskamer.
Toen ik de documentaire van 3DOC had gezien, was ik overtuigd dat ik verder geen 'zaken' meer wilde doen met Facebook. Als je deze uitzending nog niet hebt gezien, kun je deze hier terugkijken. Het kan niet anders dan dat het jou ook aan het denken zet over de invloed van Facebook en tal van andere apps op je telefoon.
Je kunt hier klikken voor de uitzending.
Ook las ik in het Nederlands Dagblad een artikel over het gebruik van sociale media. Ook dit heeft mij bewust gemaakt van een aantal dingen. Het bevestigde mij nog meer in mijn besluit om niet door te gaan.

De laatste tijd heb ik ook diverse boeken gelezen over het omgaan met tijd en sociale media. Op diverse blogs heb ik hierover geschreven. Ik heb mij dan ook serieus afgevraagd of ik alle tijd die ik op dit moment doorbreng op de pc - en dan met name aan Facebook - op deze manier wil blijven besteden. Als ik alles optel, zal ik toch gauw een uur of zeven per week op Facebook doorbrengen. In sommige weken was dit nog veel meer.

Tot slot wil ik een ander aspect benoemen. Ik hoop namelijk dat het mij ook meer rust op gaat leveren. De constante druk van de berichten in de diverse groepen, geeft soms een gestrest en onbehaaglijk gevoel. Je hebt het idee dat je steeds 'moet' kijken en dat mensen je constant nodig hebben. Hoewel je dit natuurlijk voor een groot deel zelf in de hand hebt, lijkt het mij heerlijk om van deze druk af te zijn.

Hoewel ik een weloverwogen besluit heb genomen, zal het stoppen voor mij geen kleinigheid zijn. Ik heb in de afgelopen vijf jaar zoveel opgebouwd aan groepen, contacten en netwerken dat ik dit medium in zeker opzicht ook zal missen. Het heeft mij meer publiciteit opgeleverd voor mijn weblogs, (oude) contacten zijn aangehaald en nieuwe contacten zijn gelegd. Vooral de groepen die ik beheerde - waarvan sommige enkele duizenden leden hadden - hebben veel voor mij betekend. Ik mocht veel mensen bemoedigen, helpen en inspireren. Ook ben ik er zelf door opgebouwd en bemoedigd. Inmiddels heb ik het beheer van al deze groepen overgedragen en kan ik dit met een gerust hart achterlaten.

Kortom, er is zeker een leven zonder Facebook ook al moet ik even goed nadenken hoe dat er vanaf januari zal gaan uitzien. Ik ben dankbaar voor de afgelopen jaren en heb er veel van geleerd in veel opzichten maar... het zal even wennen zijn. Ik ben ervan overtuigd dat het goed komt!


dinsdag 22 november 2016

'Aan Zijn voeten' in plaatselijke boekhandel


De plaatselijke boekenwinkel heeft een aantal van mijn boeken in hun winkel liggen. 
Woon je in de buurt dan is het een mooie kans om het boekje te kopen zónder verzendkosten te betalen. Uiteraard is het boek ook te bestellen via mijn website www.wendyborn.nl Er is ook een e-book te verkrijgen voor maar €4,95.



zaterdag 12 november 2016

Recensies, schrijfperikelen en social media-overwegingen

De afgelopen weken is er weer van alles gebeurd op het gebied van schrijven. Zo zijn er twee mooie recensies verschenen van mijn nieuwe boek 'Aan Zijn voeten'.
De eerste verscheen in het Opwekking Magazine. Je kunt deze hieronder teruglezen.

Klik op de foto voor een vergroting 
De tweede recensie is terug te vinden op het weblog van Marja Verschoor - Meijers. Op haar weblog www.frisse-kijk.blogspot.nl schreef zij een mooi stukje.

Binnenkort liggen er ook een aantal van mijn nieuwe boeken in de plaatselijk christelijke boekhandel. Erg leuk dat zij dit willen doen. In een volgende blog zal ik er nog wel wat aandacht aan besteden.

Het redigeren van mijn allernieuwste boek - het tweede deel van de Bosvrienden - vordert gestaag. De vrienden Stijn en Daan beleven in dit nieuwe deel weer volop avonturen. Ik hoop er over niet al te lange tijd iets meer over te kunnen delen.

Mijn vorige berichten die ik op dit blog schreef over 'focussen' en 'Facebook' werken in mijn hoofd nog steeds door. Dit is ook niet iets wat je van de ene op de andere dag kunt besluiten of kunt veranderen. Soms ben ik geneigd te stoppen met het gebruik van Facebook en verlang ik naar de rust en de tijd die het mij zal opleveren. Ook het 'bedrijf' Facebook en hun werkwijze stuit mij meer en meer tegen de borst. Vandaag las ik dit artikel over 'Het digitale monster' in het Nederlands Dagblad.

'Hoe komt het dat veel mensen ergens wel weten dat hun privégegevens bekend zijn, maar gewoon doorgaan met googelen, facebooken of inloggen op een openbaar wifi-account? Dat komt door de zogenoemde privacy-paradox, vertelt Martijn. ‘Mensen moeten kiezen tussen tegenstrijdige belangen en dan blijkt de privacy vaak te sneuvelen. Gemak, efficiëntie, dat iets gratis is en de suggestie dat de overheid privégegevens nodig heeft voor onze veiligheid, winnen het eigenlijk altijd van de privacy.’

Aan de andere kant zie ik de mooie kanten van dit sociale medium en zie ik hoeveel mensen ik mag bemoedigen en helpen met de betreffende groepen en mijn blogs. Vooral de reacties van de mensen waarmee we in de bloggersgroep zitten waren overweldigend. Ik was er stil van...
Ik neem ruim de tijd om een weloverwogen beslissing te nemen. Binnenkort horen jullie er meer over.


zaterdag 22 oktober 2016

Wie jarig is, trakteert! - Giveaways


Blij en dankbaar ben ik dat ik vandaag mijn 47e verjaardag mag vieren. Het leek mij daarom leuk om ook jullie als lezers te trakteren op een boek, dvd of tijdschriften. Ik heb zelf de afgelopen tijd zoveel ontvangen, dat ik graag iets uitdeel.

Alle uitgaven die hieronder staan, ga ik weggeven. Wanneer je op de link klikt, zie je een recensie over het product verschijnen op een van mijn blogs. Over de meeste boeken heb ik namelijk een recensie geschreven de afgelopen tijd. Ze zijn stuk voor stuk zeer de moeite waard, dus ik wil jullie van harte aanraden de recensies nog eens te lezen.
  1. Het Woord in je hart - Tanneke Dorgelo
  2. Leiding van dag tot dag - Paul E. Little (Twee exemplaren, een om weg te geven)
  3. Pluspunt - Tineke Tuinder 
  4. Je Bijbel ontdekken - Leidraad voor een tienerjongen - Jim George
  5. Je Bijbel ontdekken - Leidraad voor een tienermeisje - Elizabeth George
  6. Like Me - Nicolas van Amerom
  7. Dvd Jimmy 
  8. Twee jaargangen van het opvoedblad 'Jente' (2015/2016)
Wil je kans maken op een van de acht producten hierboven, stuur dan uiterlijk vrijdag 28 oktober een mail naar info@wendyborn.nl Let op dat je:
  • Het nummer en de naam van het product vermeldt in het onderwerp van de mail. (Dit scheelt mij een heleboel zoekwerk)
  • In de mail zelf je naam en adresgegevens zet.
Voor de duidelijkheid nog even dit:
  • Je betaalt wel de verzendkosten van het product.
  • Je kunt meeloten voor één product. Als je toch meerdere producten vermeldt in de mail, kun je helaas niet meedoen.
  • Op zaterdag 29 oktober maak ik op dit weblog alle winnaars bekend.
Ik ben benieuwd naar jullie inzendingen!

zaterdag 15 oktober 2016

Minder is meer

Een aantal weken geleden schreef ik op dit weblog over mijn 'Facebooktwijfels'. Graag maak ik jullie kort deelgenoot van mijn gedachten en overwegingen van de afgelopen tijd.

Om het goed uit te kunnen leggen, is het belangrijk om eerst te vertellen dat het boek 'Een vrouw naar Gods hart' van Elizabeth George keer op keer een inspiratie voor mij is. Niet lang geleden bespraken we met een groep vrouwen hoofdstuk 17 dat gaat over geestelijk groei. Elizabeth introduceert in dit hoofdstuk een heel belangrijk aspect over dit onderwerp, namelijk het aanleggen van vijf dossiermappen. Je kunt er in dit blogbericht van 2012 meer over lezen. De kern van wat ze zeggen wil is dit: kies een aantal onderwerpen uit die dicht bij je hart liggen en concentreer je daarop. Kies gebieden waarop je 'expert' zou willen woorden. Je kunt jezelf hierbij de vragen stellen: 'Waar wil je om bekend staan?' en 'Aan welke onderwerpen zou jij je naam willen verbinden?'

Naast de invloed van bovenstaand boek (en wat de Bijbel zegt over keuzes maken prioriteiten stellen) zijn 'Nooit meer te druk' van Tony Crabbe en (wat ik tot nu toe heb gelezen in het boek) 'Opgeruimd' van Marie Kondo ook een eyeopener voor mij geweest. Deze laatste twee boeken zijn geen christelijke uitgaven maar er staat een schat aan informatie in waar ik wat mee kan de komende tijd.

Citaat uit 'Nooit meer te druk'.
Beide boeken zeggen indirect hetzelfde: focus! Je kunt je in je leven maar richten op een paar belangrijke dingen, op een bepaald aantal mensen en op een bepaald aantal activiteiten. Leer accepteren dat je niet alles kunt (weten, lezen, leren, regelen enz.) Laat los wat je afleidt van hetgeen voor jou belangrijk is. Dit heeft zowel betrekking op je werk e.d. als op al de spullen die je hebt en op nog veel meer dingen in het leven.

Alle boeken kan ik overigens van harte aanbevelen als je nog eens een goed boek zoekt!

Voor mij betekent het concreet dat ik op dit moment erg aan het nadenken ben op welke dingen/activiteiten enz. ik mij - voor het eerst of opnieuw - focussen wil. Ik heb er nogal eens een handje van (gehad) te veel te willen en alles te veel te willen uitbreiden.
Wat Facebook betreft betekent het dat ik wel doorga hiermee maar mij erg zal beperken tot een paar groepen. De andere zal ik opheffen of overdragen. Op deze manier wil ik mij echt beperken tot wat écht belangrijk is en zo hoop ik te voorkomen dat ik veel te veel tijd zal doorbrengen met het lezen van onbelangrijk nieuws.

Het is mijn gebed dat ik steeds helderder krijg waar ik mij de komende tijd op mag en kan richten.

Less is more....

vrijdag 30 september 2016

Aan Zijn voeten - praktische tips voor een waardevolle stille tijd

De afgelopen jaren heb ik talloze boekrecensies geschreven op mijn weblogs over allerlei boeken van allerlei schrijvers, maar deze keer is mijn eigen nieuwe boek aan de beurt.
Zoals jullie misschien in eerdere blogberichten hebben gelezen, heb ik de afgelopen maanden met dit boek diverse uitgevers benaderd. Helaas is het uiteindelijk door geen van allen daadwerkelijk uitgegeven.
In de zomermaanden heb ik nagedacht over eventuele vervolgstappen en ik ben toch tot het besluit gekomen om het - net als mijn eerste boek 'Het Geheim van de Bosvrienden' uit te geven via Brave New Books. Er is zowel een paperback als een e-book verkrijgbaar.

Aan Zijn voeten is een praktisch en handzaam boekje dat behulpzaam wil zijn bij de volgende thema’s:
  • Wat is stille tijd?
  • Waarom is stille tijd belangrijk?
  • Wat kan je stille tijd waardevol maken?
  • Mogelijke problemen in je stille tijd.
  • Hulpmiddelen bij stille tijd.
Ik hoop van harte dat je na het lezen van dit praktische en handzame boekje over stille tijd, inspiratie zult hebben opgedaan om - opnieuw of voor het eerst - ermee aan de slag te gaan en er een gewoonte van te maken die je je leven lang voor geen goud meer zult willen missen.

Op mijn website www.wendyborn.nl is nog meer informatie te vinden over het boek. Ook hieronder heb ik kort enkele gegevens vermeld.

Titel: Aan Zijn voeten
Auteur: Wendy Born - van den Brink
Uitgeverij: Brave New Books
ISBN: 9789402154177 paperback
ISBN 9789402154160 e-book
Prijs: € 11,50 paperback 
          € 4,95 e-book



zaterdag 24 september 2016

Is er een leven zonder Facebook?

'Dankzij timemanagement, software en smartphones zijn we efficiënter geworden dan ooit. We consumeren meer informatie, we doen meer en we communiceren meer dan we nog maar twintig jaar geleden voor mogelijk hielden. Maar het werkt niet. De middelen die we inzetten helpen ons niet om weer controle te krijgen, we krijgen het alleen maar nog drukker. Ze helpen ons niet om ons gelukkiger te voelen, we worden alleen maar gestrester. Ze helpen ons niet om doeltreffender te werken, alleen maar om ons efficiënter en onder een nog hogere tijdsdruk te laten werken. De realiteit van het 'te veel' vraagt om een fundamenteel andere houding.'

Zomaar een een veelzeggend citaat uit het boek Nooit meer druk van Tony Crabbe. 'Toevallig' lag dit boek afgelopen week voor mij klaar in de bibliotheek na meer dan drie maanden wachten. Het is blijkbaar een gewild boek en ik begrijp het volkomen. Ik heb nog maar twee hoofdstukken gelezen en vind veel passages zó herkenbaar dat ik bijna niet kan wachten om te zien wat er verder nog in het boek staat. Het zet mij nog meer aan het denken over de keuze waar ik op dit moment mee worstel: stoppen met sociale media en dan met name Facebook.

Ja, je leest het goed. Ik overweeg serieus om te stoppen met Facebook. Dit heeft diverse redenen. Het bericht dat ik afgelopen week las over het gebruik van privacygegevens van Facebook en WhatsApp bracht mij al aan het twijfelen over het gebruik van deze sociale media maar ook diverse andere overwegingen spelen mee.
Via mijn persoonlijke account deel ik nauwelijks berichten maar ik beheer op Facebook zoveel groepen - sommige groepen hebben een paar duizend leden - dat ik er veel tijd aan kwijt ben om een goed overzicht te houden. Ik heb al een aantal instellingen zo aangepast dat het minder tijd kost om alles bij te houden maar dan nóg. Facebook is zo'n wezenlijk onderdeel van mijn leven geworden dat ik mij afvraag of dit wel goed is. Voor mijzelf som ik aan de ene kant de nadelen op: het kost veel tijd, ik blijf soms ongewild 'hangen', ik lees berichten die ik eigenlijk helemaal niet interessant vind en verdiep mij soms in vragen van groepsleden waar ik misschien helemaal niet over na zou hoeven te denken. Ook wekt het een bepaalde nieuwsgierigheid in mij op en voel ik soms een lichte mate van stress als ik achter de pc bezig ben. Het is soms zo veel, dat het mij duizelt. Er is zo veel informatie dat het mijn hersenen moeite kost om dit in korte tijd te verwerken.
Aan de andere kant zijn er de voordelen: contacten met oude vrienden herleven, contacten met familie in Amerika worden juist bevorderd, ik voorzie in een behoefte d.m.v. een bepaalde groep voor veel mensen (ik geef hen de gelegenheid bepaalde onderwerpen met elkaar te bespreken), ik ben voor veel mensen een soort 'helpdesk' zowel op praktisch gebied als soms ook op geestelijk gebied, ik kan met mijn persoonlijke pagina mijn blogberichten veel breder bekend maken dus ook meer mensen wijzen op het Evangelie. In sommige opzichten is het een zelfs een soort geestelijke bediening geworden, met name in de groep 'christelijk opvoeden'.

Het moge duidelijk zijn: ik weet het nog niet. Ik heb overigens al een tijdje geen Facebook meer op mijn telefoon en ook 's avonds na 19.30 uur zul je mij niet vaak op dit medium tegenkomen.
Áls ik ga stoppen dan zal ik alles netjes overdragen aan andere beheerders en dan zal het per 1 januari zijn. Als ik niet ga stoppen, wil ik heel kritisch nadenken hoe ik op een goede manier verder kan gaan met Facebook. Voor mijn gevoel beheerst het mijn leven teveel op dit moment.

Soms stel ik mijzelf de vragen: hoe was het leven eigenlijk voordat Facebook bestond? Wat zou ik allemaal wel niet kunnen doen als ik de tijd - die ik nu op Facebook doorbreng - aan andere dingen zou besteden? Zou ik veel nieuws missen als ik mijn account zou verwijderen en zo ja, zou dit een onoverkomelijk probleem zijn?
Kortom: hoe zou mijn leven zijn zonder Facebook?

zaterdag 17 september 2016

Pluspunt - Tineke Tuinder Krause

Hoewel het nog een paar jaar duurt voordat ik zelf 50-plusser ben (zo de Here wil), vond ik het toch erg leuk om het boek Pluspunt te lezen. Wanneer je net als ik een passie voor schrijven hebt, is dit schrijfboek misschien ook iets voor jou. 

Voor een 50-, 55- of 60-plusser verandert er namelijk veel: het uiterlijk verandert, de plaats in de maatschappij of de rol in de kerk. Misschien word je wel oma...
In het dit inspirerende boek van Tineke Tuinder - Krause dat als subtitel 'aantrekkelijk ouder worden' heeft meegekregen, worden in korte overdenkingen een aantal thema's aangestipt en vragen aangereikt waar je mee aan de slag kunt. Bovendien bevat deze uitgave inspirerende citaten, Bijbelteksten en gedichten. Het boek daagt je niet alleen uit om te lezen, te kijken, te overdenken en te genieten maar ook om op te schrijven wat je bezighoudt. Samen met God kun je nieuwe mogelijkheden ontdekken. In de schrijfruimte kun je je eigen gedachten en inzichten opschrijven. Zo wordt Pluspunt tot een persoonlijk dagboek. 

Klik op de foto voor een vergroting.
Het boekje bevat 12 hoofdstukken met titels als: Jong van hart, De kracht van vergeving, Ont-moeten en Terug naar de basis.

Wat ik erg mooi vind, is het verhaal helemaal achterin het boek. Dit gaat over een bijzondere vrouw: Elisabeth. Het blad Elisabethbode is namelijk genoemd naar Elisabeth Mijnhardt-Keller uit Zeist, die tijdens haar leven liet zien welke kracht er gevonden kan worden in een leven met God en zijn Zoon Jezus Christus. Het is een inspirerend verhaal waar je veel van kunt leren.


Kortom, dit prachtige boekje is zeer de moeite waard voor iedereen die bewust na wil denken over het ouder worden. 



vrijdag 9 september 2016

333 dingen om over te schrijven - Giveaway!

Houd je van schrijven maar weet je niet waar je moet beginnen? Heb je wel eens last van een writer's block of krijg je maar geen inspiratie voor een nieuw boek? Het boek 333 dingen om over te schrijven helpt je weer op gang! Het boek bevat honderden schrijfopdrachten die je kunt gebruiken als een warming up voor je een nieuwe roman of om je verbeelding op gang te helpen.

Het is een vrij dikke uitgave omdat er veel witruimte is om te kunnen schrijven en er staan - zoals gezegd - 333 suggesties in het boek. Een greep uit de opdrachten:
  • Beschrijf een dag in de wachtkamer van de tandarts, vanuit het gezichtspunt van de wandklok.
  • Beschrijf de plek waar je als kind het liefst naar toe ging. Waarom was juist die plek speciaal voor je?
  • Herschrijf het plot van je lievelingsfilm in een ander genre.
  • Schrijf een verhaal volledig zonder dialogen.
  • Open de krant of een nieuwssite. Herschrijf een nieuwsbericht zodat het goed afloopt. 
  • Schrijf een kort verhaal waarin je hoofdpersoon verdwaald is.
  • Schrijf een verhaal dat zich afspeelt op een verlaten pretpark.
  • Vertel hoe het verder is gegaan met iets wat ooit van je is gestolen.
  • Schrijf een verhaal waarin de hoofdpersoon op elke vraag alleen maar 'ja' mag antwoorden.
  • Beschrijf een plek die je heel graag eens zou bezoeken.
  • Schrijf het grootste geheim op dat je ooit voor iemand hebt bewaard.
  • Beschrijf het gekste baantje dat je ooit hebt gehad.
Soms staan er ook ideeën in het boek waar je niet zo gauw een antwoord op zou weten of over zou willen schrijven. Je kunt deze natuurlijk gewoon overslaan. Ook de schrijfruimte is bij sommige vragen erg beperkt. Maar het is eenvoudig om met typ-ex de vraag die je niet wilt beantwoorden weg te halen en op deze manier meer schrijfruimte te creëren voor de opdracht die ervoor staat. Je kunt natuurlijk ook je verhaal uitwerken op de computer en de vragen als een soort 'handboek' gebruiken.

Klik op de foto voor een vergroting.
Kun jij wel wat inspiratie gebruiken en lijkt het jou leuk om dit boek te winnen, dan kun je meedoen met deze giveaway (je betaalt alleen de verzendkosten). Stuur uiterlijk donderdag 15 september een mail naar info@wendyborn.nl en vermeld in deze mail je adresgegevens én de reden waarom jij wel inspiratie kunt gebruiken! Op vrijdag 16 september zal ik de winnaar bekend maken op dit weblog.

De winnares van het boek is geworden: Sylvia Kerkhoff. Van harte gefeliciteerd!



zaterdag 16 juli 2016

Een passie voor taal

Naast een passie voor schrijven heb ik ook zeker een passie voor de Nederlandse taal. Afgelopen week verheugde ik mij dan ook op de Summerschool van DWDD. Paulien Cornelisse vertelde over taalfouten en waarom we ons soms zo ergeren aan hoe mensen praten. Verder ging het over straattaal en de meest voorkomende taalergernissen. Op zich was het een leuk programma maar omdat het mij inhoudelijk toch een klein beetje tegenviel, ga ik er verder niet al te uitgebreid op in. Vind je het toch leuk om het terug te kijken? Klik dan hier voor de uitzending. Je steekt er zeker wat van op.
Cornelisse is overigens cabaretière en schrijft boeken en columns. Haar eerste boek 'Taal is zeg maar echt mijn ding' werd meer dan 500.000 keer verkocht en bekroond.

Wat ik verder erg leuk en leerzaam vind, is de website van Onze Taal. Je vindt hier zoveel informatie, ideeën, tips en boeken dat je er wel een dag kunt rondkijken. Voor de schrijvers onder ons is ook Spellingsite.nu heel erg handig. Je kunt hier een woord intypen om te kijken hoe je het moet schrijven en wat bv. de meervoudsvorm is.

Op Markplaats heb ik afgelopen week een jaargang met oude nummers van Onze Taal op de kop getikt. In de vakantie ga ik hier heerlijk van genieten. Ook via de site van Onze Taal kun je oudere nummers tegen een voordelig bedrag bestellen.

Over vakantie gesproken, volgende week zal ik een korte blogpauze aankondigen om daarna met nieuwe energie weer aan de slag te gaan. Ik heb al een aantal ideetjes waar ik mee wil starten in september. Zo wil ik o.a. andere collegabloggers interviewen en heb ik een inspirerend boek getiteld '333 dingen om over te schrijven' waar jullie een recensie van kunnen verwachten.



zaterdag 9 juli 2016

Ons moeder zei altijd...

'Ik zorg da’ we niet arm bin, en mien vrouw zorgt da’ we niet riek worden', was een uitspraak die mijn opa deed in zijn jonge jaren. Zelfs nu wordt deze uitspraak nog wel eens aangehaald door mijn ouders.

Waarschijnlijk ken jij er ook wel een aantal. Levenslessen die je moeder - of vader, oma of opa - je vaak tot in den treure meegaf. Sommige belerend, andere net heel spits of grappig. In 2015 is al eens een boek verschenen met deze uitspraken maar ook schrijver, taalminnaar en radiopresentator Jan Hautekiet is op zoek naar pittige, rake en mooie levenswijsheden. Daarvoor doet hij een beroep op het publiek om de volkswijsheden te delen waarmee zij zijn grootgebracht.

Zou je het leuk vinden als jouw wijsheid een nieuw leven krijgt? Graaf dan in je geheugen, praat met vrienden en familie en laat Jan weten met welke spreuken je bent grootgebracht. Hij bundelt de inzendingen in het boek Ons moeder zei altijd.

Uitgeverij Thomas Rap hoopt in het voorjaar van 2017 het boek uit te brengen. 

Alle uitspraken worden verzameld op www.onsmoederzeialtijd.be. Iedereen kan zich tot 15 oktober 2016 op deze website melden. Je maakt bovendien kans om het boek te winnen!


zaterdag 2 juli 2016

Een nul op het rekest...

In april schreef ik op dit weblog dat ik lang moest wachten op de beoordelingen van mijn manuscript 'Aan Zijn voeten'. Het is een praktisch boek met waardevolle tips voor je stille tijd. Het heeft vijf maanden geduurd maar de e-mails zijn inmiddels binnengekomen. Helaas waren de reacties niet zoals ik hoopte want ik ontving in twee weken tijd de ene na de andere afwijzing. Om een indruk te geven - want iedere uitgever had zo zijn redenen - geef ik een aantal stukjes uit de e-mails door:

Ik heb uw boekje gelezen en denk dat het voor een aantal mensen best waardevol kan zijn om uw uiteenzetting en tips voor stille tijd door te nemen. Ik durf alleen geen grote oplage aan omdat ik denk dat de animo voor dit boekje niet zo heel erg groot zal zijn en de boekenmarkt (ook de christelijke boekenmarkt) heel erg onder druk staat.

Wij geven 15 tot 20 nieuwe boeken per jaar uit. Dat betekent dat er uit het keur aan boeken en manuscripten dat jaarlijks bij ons binnenkomt, wij er slechts een stuk of 5-10 kunnen uitkiezen, i.v.m. nieuwe boeken van onze vaste auteurs. Ik ben van mening dat je manuscript over stille tijd niet de aanvulling is die wij op dit moment op ons fonds zoeken.

Met 'Aan Zijn voeten' heeft u ons een goed manuscript aangeleverd. Goed gestructureerd, helder geschreven, met veel praktisch advies waarmee je als lezer echt iets kunt.
Toch denk ik niet dat wij de juiste uitgever zijn voor uw boek. Onze doelgroep ligt vooral in de gereformeerde gezindte. Ik voorzie dat u met dit publiek te weinig aansluiting heeft. Dat wordt duidelijk door de manier waarop u de dingen verwoordt, de gekozen citaten, etc.

In onze fondsen zien we helaas niet voldoende markt voor een dergelijk boek over stille tijd. Tegenwoordig zie je dat de meer beschouwende titels minder goed lopen, en dat er juist meer belangstelling is voor dagboekjes: stille tijd in de praktijk, om het zo maar eens te zeggen. 

vrijdag 24 juni 2016

Een passie voor koken én voor schrijven...

Dat mijn zus Martine een passie voor koken heeft, is jullie vast niet ontgaan. Op haar blog www.dekeukenvanmartine.nl staan de heerlijkste recepten en gerechten. Het is de moeite waard om eens een kijkje te nemen als je dat nog niet hebt gedaan!
Maar naast de passie voor koken, heeft mijn zus ook zeer zeker een passie voor schrijven. In het omschrijven van een recept kun je natuurlijk best wel wat tekst kwijt maar erg persoonlijk kun je op deze manier niet altijd zijn. Omdat veel mensen toch wel willen weten hoe het nou met haar zelf en haar gezondheid gaat - mijn zus heeft een aangeboren hartafwijking - heeft ze een paar maanden geleden de stoute schoenen aangetrokken. 'Martine vertelt...' is hiervan het resultaat geworden. Een prachtig, persoonlijk blog met een vleugje humor...

Ze vertelt zelf over haar nieuwe blog:

Op berichten over mijn gezondheid/hartafwijking krijg ik vaak veel reacties. Ook wordt er regelmatig gevraagd of ik niet méér over mijn lichamelijke situatie wil schrijven.
Tot nu toe was mijn antwoord daarop altijd negatief. Want ik vind dat 'De keuken van Martine' eigenlijk zoveel mogelijk over koken, recepten en voeding moet gaan, en niet over Martine zelf.
Hoewel mijn mening niet is veranderd, ben ik toch van plan tegemoet te komen aan vragen om meer te delen over mijn medische situatie en alles wat daarmee samenhangt. Met name omdat er bij mij een duidelijke relatie bestaat tussen voeding en mijn lichamelijke gesteldheid.

Speciaal daarvoor heb ik een nieuwe website gemaakt: Martine vertelt...

Heb je interesse over meer informatie over mijn persoontje en mijn leven als hartpatiënt? Neem dan zeker eens een kijkje op www.martinevertelt.blogspot.nl

Het blog van Martine is ook te volgen via Facebook


zaterdag 18 juni 2016

Blind typen heeft veel voordelen

Bijna iedereen heeft leren schrijven toen hij een jaar of zes was. Een goede pengreep, de juiste papierligging en een goede zithouding waren allemaal belangrijk bij het leren schrijven. Helaas heeft niet iedereen op jonge leeftijd ook op een juiste manier leren typen. Typen met tien vingers, oftewel blind typen, was ooit een vaardigheid die alleen vereist was voor meisjes, die als typiste of secretaresse gingen werken. De ouders van nu, die zelf vaak niet hebben leren typen, zien blind typen nu als een vaardigheid die hun kinderen een voorsprong zal geven. Tijdens hun schoolopleiding en latere werkkring moeten de kinderen van nu immers steeds vaker typen om te communiceren.

Het blind typen bestaat overigens al sinds het einde van de 19 eeuw. Christopher Sholes, de uitvinder van de eerste productieschrijfmachine, noemde de eerste typemachine de Type-Writer, omdat een 'type', wat een gegoten letter is, tegen een carbon papier op een vel papier sloeg en zo schreef. Sholes zette op zijn eerste model de letters op het toetsenbord in alfabetische volgorde. In het mechaniek van de machine leverde dit problemen op, omdat enkele veel gebruikte tekens vlak naast elkaar kwamen te liggen. De handgebouwde machine om te typen functioneerde traag, zodat de letterstangetjes veelvuldig tegen elkaar botsten en klem bleven zitten. Sholes verplaatste daarop een aantal letters in het mechaniek, waardoor ook de volgorde op het toetsenbord veranderde.

Maar... de tijden zijn veranderd. Waar vroeger tientallen vrouwen in de typekamer zaten te typen, wordt iedereen nu geacht zelf te typen. In Nederland werkt nu al 46% van de beroepsbevolking achter een toetsenbord. In Nederland is naar schatting ongeveer 20% van de mensen die met een computer werkt in staat om blind te typen met het tienvingersysteem. Het overgrote deel heeft dus geen cursus blind typen gevolgd. Vaak typen mensen dan ook met een paar vingers en kijken steeds waar de volgende letter op het toetsenbord staat. 

vrijdag 10 juni 2016

10 vragen aan... Marlon van den Bos

Wil je in het kort iets over jezelf vertellen?
Mijn naam is Marlon van den Bos-Uyterlinde en ben getrouwd met Matthijs. We hebben 4 kinderen (2 jongens, 2 meiden). Ik werk als groepsleerkracht op een basisschool in Hardinxveld-Giessendam, waar wij ook wonen. Daarnaast geef ik workshops, verzorg spreekbeurten, schrijf artikelen en zo nu en dan dus ook een boek.

Wanneer is jouw ‘passie voor schrijven’ begonnen?
Schrijven heb ik eigenlijk mijn hele leven al gedaan. In mijn kinder- en tienertijd had ik een dagboek, later schreef ik ook allerlei logboeken vol met vakantie- en kampherinneringen die we daarna met elkaar deelden. Bij het lezen en voorlezen hiervan kregen wij - meiden - steeds weer de slappe lach en ik dacht: dit is leuk! Het dagboekschrijven doe ik eigenlijk niet meer, maar dat komt doordat mijn leven te vol zit. Jammer is dat toch, drukte kan creativiteit gemakkelijk verstikken.

Op welke manier komt jouw ‘christen-zijn’ terug in het schrijven van je boeken?
Ik heb verschillende boeken geschreven – sommige alleen sommige samen met anderen. ‘Aan de keukentafel, creatieve gezinsmomenten met de Bijbel’; ‘Ben en de doop van kleine Lin’; ‘Heerlijkheden, gerechten voor lichaam en geest’; 'Ontroerend Dichtbij’, dagboek voor vrouwen bij de HSV; ‘Moestuinmoederen’, over geloofsopvoeding.  Al mijn boeken gaan over leven als christen in de praktijk van elke dag. Ik kan me het leven zonder God niet voorstellen. Ik zou niet zonder zorg en aandacht van mijn Vader in de hemel kunnen. Anderzijds vraagt God ook van mij: toewijding en discipline. Die manier van leven, daarin wil ik anderen graag bemoedigen en praktische handvatten bieden voor het leven van elke dag. 

Waar geniet je het meeste van tijdens het schrijven?
Als er een gedachte, een voorbeeld, een woordspeling of zin bij me naar binnen schiet wat precies uitdrukt wat ik bedoel. En als ik die gedachte kan vangen in een mooie zin, die precies uitdrukt wat ik bedoel dan is mijn dag goed! Mijn vingers gaan dan razendsnel over het toetsenbord en ik denk: YES!

Wat is jouw favoriete plek om te schrijven?
Aan mijn grote eettafel, bezaaid met boeken en papieren  en een mok koffie met opgeschuimde melk (die vervolgens koud staat te worden). Vanuit dit plekje kijk ik op onze groene tuin en de weilanden erachter. Heerlijk. Eerst blij worden, dan schrijven. Ik word blij van die natuur, de bloemen in de tuin en de vogels die hun nest bouwen in onze berkenboom.

Hoeveel tijd besteed je in een week aan het schrijven?
Dat is lastig te zeggen! Ik reserveer twee dagen in de week voor mijn schrijf- denk- en doe-activiteiten, maar dit wisselt nogal per periode. Als ik voor een deadline zit, kan ik dagenlang - ook ’s avonds - druk aan het werk zijn. Maar er zijn ook weken dat ik het wat rustiger aan doe.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...