Schrijven over je kinderen

- Een deel van de verzameling
van ruim 22 jaar -
'Onze kinderen zijn de allerbelangrijkste gasten die ons huis binnenkomen, om liefdevolle aandacht vragen, een tijdje bij ons zijn en ons dan weer verlaten om hun eigen weg te volgen'
Henri Nouwen

"Dit dagboek wil ik bij gaan houden omdat ik nu sinds twee weken het vermoeden heb dat ik verwachting ben". Zo begon in 1991 mijn eerste dagboek over de zwangerschap van onze oudste dochter.

Vervolgens schreef ik elke dag op hoe ik me voelde, hoeveel ik aankwam, wanneer we de familie op de hoogte wilden stellen van 'het grote nieuws', wat ik allemaal kocht en maakte, welke boeken ik wilde lezen over opvoeding en van wie ik kaartjes kreeg. Toen onze dochter eenmaal geboren was, kreeg ik de smaak helemaal te pakken en schreef alles op wat ze deed, zei of kon. Het eerste tandje, de eerste woordjes, de eerste stapjes, je kent dat wel. Het werd een heel boek vol met prachtige herinneringen.

Bij de komst van onze tweede dochter ging het niet veel anders. Alles wat onze dochters deden, schreef ik op en ik voorzag de dagboeken van foto's en plaatjes. Ook leuke uitspraken van de kinderen noteerde ik. Ik heb hier wel eens een lijstje van gemaakt op een van mijn andere weblogs over opvoeden. Ook bij de zwangerschappen en na de geboorte van onze twee zoons bleef ik schrijven over ons viertal. Soms schreef ik een A4-tje vol, soms maar een paar regels. De kunst is soms wel om ook over elk kind iets te schrijven ook al was het een 'normale' dag voor hem of haar.

- Voorin de dagboeken
schrijf ik vaak een wens of Bijbelvers -
Het was en is heerlijk om aan het einde van de dag even heel kort op te schrijven wat de kinderen hebben beleefd, geleerd en meegemaakt. Natuurlijk kan ik niet elk detail vermelden en blijft het bij een algemene beschrijving maar toch krijg ik zo een redelijke indruk over de ontwikkeling van de kinderen.
Tot op de dag van vandaag schrijf ik nog steeds dagelijks een klein stukje. De kinderen lezen er zelf ook in en moeten regelmatig erg lachen om wat ze zelf zeiden en deden toen ze klein waren.
Ik moet er wel op letten dat ik niet alleen maar schrijf over hun sociale leven en hun (school) prestaties want juist hun geestelijke ontwikkeling is zo belangrijk. Het is ook geweldig om terug te lezen hoe de kinderen gegroeid zijn in hun geloof en welke stappen ze hebben ondernomen. Soms voeg ik onderaan een bladzijde nog een gebedspunt toe en probeer daar dan ook regelmatig voor te bidden.

Ik kan het elke ouder aanraden om iets van een dagboek (of misschien een weekboek) bij te houden er hier de belangrijkste dingen van de kinderen in op te schrijven. Het is heerlijk om te doen, het maakt je dankbaar, en het is een mooie herinnering voor later..

"Er moet een hoop gebeuren voor de bruiloft, ze zijn er maar druk mee", schreef ik afgelopen week. Zo snel kan het gaan in ruim 21 jaar. Onze jongste dochter heeft namelijk trouwplannen...
Heel leuk natuurlijk voor haar maar... jammer voor mijn schrijverij want dan weet ik niet meer wat ze elke dag doet of beleeft. Wie weet geef ik haar zelf een dagboek cadeau om haar eigen belevenissen in bij te houden ;)

Reacties