Wat je het belangrijkst vindt, komt vanzelf bovendrijven!

Onlangs schreef ik op mijn weblog 'manager van het gezin' een artikel over een aantal boeken van Gerhard Hormann.
Dat deze man een passie voor schrijven heeft, blijkt al snel uit de manier waarop hij schrijft maar ook uit wat hij schrijft ├│ver schrijven.
Onderstaande citaten kwam ik tegen in zijn boeken. Inspirerend!

'Iedere schrijver heeft in zijn hoofd een boekenkast vol boeken die hij nooit heeft geschreven. Zoals vrijwel iedere journalist een onafgemaakt manuscript in de la van zijn bureau heeft liggen (of misschien wel een roman die door alle uitgeverijen is afgewezen), zo heb je als schrijver boeken waaraan je nooit bent toegekomen omdat je met andere dingen bezig was, het te druk had of simpelweg geen twee dingen tegelijk kunt doen.'

'Je hersenen slapen nooit, maar zijn constant aan het rubriceren en aan het rangschikken. Hoe vaak ben ik 's ochtends niet wakker geworden met een bruikbaar idee voor een nieuw boek in mijn hoofd, of een compleet uitgewerkte synopsis voor het allerlaatste hoofdstuk van een van mijn misdaadromans?'


'Ze zeggen vaak dat schrijven een vorm van therapie is en na meer dan tien boeken kan ik beamen dat dat absoluut zo is. Door gedachten op papier te zetten, dwing je jezelf niet alleen om goed na te denken, maar ook om je wensen en verlangens te ordenen. Wat je het belangrijkst vindt, komt dan vanzelf bovendrijven.'


'Voordat mijn vorige boek goed en wel in de winkel lang, stond er een paginagroot interview met mij in de krant. Dat was niet alleen leuk, het was ook weer eens iets anders dan romans signeren in een uitgestorven winkel (zoals me met een van mijn trillers weleens is overkomen). Blijkbaar had ik deze keer de spijker precies op de kop geslagen.'

Gerhard Hormann


Het laatste citaat geeft mij persoonlijk een beetje hoop. Gewoon doorgaan dus met schrijven ook als het soms niet gaat zoals ik hoop of denk of wanneer ik (maandenlang) moet wachten op een beoordeling van mijn manuscript.

Vandaag werd ik zelf geïnspireerd door een foto van een bruine slang die onze zoon en zijn vriendin afgelopen week tegenkwamen op de hei. In mijn nieuwe kinderboek over 'De Bosvrienden' schrijf ik erover. Wordt vervolgd...





Reacties

Een reactie plaatsen

Heb je opmerkingen of aanvullingen? Laat gerust een reactie achter!
Je reactie wordt eerst gecontroleerd dus het kan even duren voor je hem terugziet onder het bericht.